Jeszcze raz teatr Pinokio i "Kandydatki na żonę"

Zdjęcia, opis, aktorzy :)

Teatr Pinokio i skrót "Kandydatek na żonę"

Znowu ta sama miejscowość (Radzyń Podlaski), to samo miejsce (Radzyński Ośrodek Kultury - Oranżeria), tylko że inny scenariusz (Kandydatki na żonę) i... inna grupa teatralna (FENIKS). Nieźle jak na 18 tysięczne miast

I po spektaklu

Zabawny i ciekawy spektakl zgotowała nam wczoraj grupa teatralna „Feniks” działająca przy Gimnazjum nr 2 w Radzyniu Podlaskim.
Przedstawienie „Kandydatki na żonę” według scenariusza Andrzeja Dembończyka wyreżyserowała nauczycielka tej placówki, Elżbieta Żukiewicz. Sztuka była skierowana do młodzieży i dorosłych, których na sali kina „Oranżeria” nie brakowało. Zobaczyliśmy zabawną historię kawalera, którego rodzina pragnie wyswatać z wybranymi przez siebie kandydatkami, a związane z tą sytuacją perypetie przysporzyły widzom dużo śmiechu.
Na scenie wystąpili: Jakub Płecha, Michał Żukiewicz, Gabriela Warwas, Anna Czerwińska, Joanna Głodek, Ola Gątarczyk, Martyna Zielnik, Weronika Zielińska, Jakub Zając. 

tutaj zdjęcia 
i tutaj 

Gminny Ośrodek Kultury w Jasienicy filia w Międzyrzeczu Górnym „Chata Międzyrzecze” - kolejna grupa teatralna - "Theatre Club" - przedstawiła "Kandydatki na żonę"

Zdjęcia + opis

Limeryk nr 1:

W małej wsi koło Krakowa
Mieszka młoda jeszcze wdowa
Wieczorem i rano
Chce żeby ją brano
Na figle zawsze gotowa.

Grupa Kawusia i "Szarlotka z herbatą'"

Szarlotka z herbatą

Green Pencil Contest 

rok po pogrzebie -

wciąż w tym samym miejscu 

kapelusz dziadka

a year after the funeral -

still in the same place

grandpa's hat

un an de la ȋnmormȃntare -

rǎmasǎ ȋn același loc

pǎlǎria bunicului

tł. na rumuński: Dan Doman 

ein Jahr nach der Bestattung - 

immer an gleichter Stelle

der Hut vom Opa

tł. na niemiecki Grażyna Werner

"Kandydatki na żonę" wystawione przez Uniwersytet Trzeciego Wieku w Czarnkowie.

Zdjęcia tutaj

Więcej zdjęć :) 

W dniu 22 marca br. Młodzieżowa Grupa Teatralna działająca przy Ośrodku Kultury w Giedlarowej przedstawiła inscenizację teatralną „Oj, co to się porobiło" wg tekstu Andrzeja Dembończyka „Kandydatki na żonę".

Wyśmienite kreacje młodych aktorów przepełnione humorem podbiły serca zgromadzonej publiczności, wśród której znaleźli się P. Adam Wylaź – Radny Rady Powiatu, P. Łukasz Płoszaj – Radny Rady Gminy, P. Wiesława Krauz - Dyrektor Gimnazjum w Giedlarowej, Ksiądz Sebastian Picur - giedlarowski katecheta. Reżyserem widowiska jest Małgorzata Kula. Scenografia – Krzysztof Pęcak.
W spektaklu wystąpili uczniowie Gimnazjum w Giedlarowej, Gimnazjum w Leżajsku, Zespołu Szkół Licealnych i Zespołu Szkół Technicznych w Leżajsku: Konrad Sarzyński, Monika Krasoń, Michał Rup, Agata Mach, Karolina Kosior , Kinga Kula, Magda Śliwa, Ewa Burek , Bartek Klocek, Mateusz Wylaź.

Zobacz film ze spektaklu.

Zdjęcia

„O Jasiu i Małgosi – czyli o dzieciach mordercach i złodziejach,

złych rodzicach i biednej staruszce”

Wszyscy znają bajkę o Jasiu i Małgosi. Ich ojciec drwal, oraz macocha z powodu wielkiego głodu porzucili dzieci w lesie. Wymyślili, że zrobią tak, bo wtedy im będzie łatwiej przeżyć. Mówiąc delikatnie bardzo nieładne i egoistyczne zachowanie rodziców. Jak pomyśleli, tak zrobili. Gdy dzieci zostały same w lesie, błądziły wśród drzew trzy dni zanim znalazły domek samotnej staruszki. Okazało się, że dom zbudowany jest z chleba, ciastek, pierników i cukru. Dzieci od razu rzuciły się na niego i zaczęły go zjadać. To jeszcze można im wybaczyć bo pewno były głodne.

Bracia Grimm piszą, że wtedy z domu wyszła staruszka, która okazała się wiedźmą i zwabiła dzieci do środka żeby je zjeść.

Wyobraźmy sobie, że nasz dom ktoś zaczyna dewastować, niszczyć. Jak reagujemy? Krzykiem, przekleństwami, pewno w ruch poszłyby ręce czy przedmioty znajdujące się ich zasięgu. A jak reaguje ona? Otóż ta biedna staruszka nie krzyczy, nie bije, nie przegania tylko zaprasza dzieci do środka i daje im jeść. Wzór godny do naśladowania.

Pewno w trakcie rozmowy staruszka dowiedziała się jaki los spotkał Jasia i Małgosię i pozwoliła ich zostać w jej domy. Wszyscy mówią, że ich więziła. A co miała zrobić? Nakarmić i wyrzucić do lasu pełnego niebezpieczeństw? Zlitowała się nad nimi, oddała im kawałek własnego domu, karmiła i to wszystko bez interesownie. Z miłości.

Dalej czytamy, że Małgosia musiała usługiwać staruszce (nazywanej już oficjalnie wiedźmą). No chyba jakaś pomoc, ze strony dziewczynki należała się schorowanej babci. W końcu za dach nad głową i pełen talerz ciepłej strawy dzieci powinny w jakiś sposób się jej odwdzięczyć. Nie ma w tym nic złego, że Małgosia nakrywała do stołu, zmywała, sprzątała. Pewno wykonywała to szybciej i sprawniej niż staruszka.

Jasiu ponoć siedział zamknięty w jakiejś klatce czy stajence, dostawał tłuste, dobre jedzenie żeby szybko utył i można go było zjeść. Musiał wystawiać palec, żeby „wiedźma” mogła sprawdzić czy już dostatecznie utył. Od razu widać tu nieścisłości i pomówienia. Nie mówię, że nie siedział w klatce. Ale skoro w niej przebywał, to widocznie był jakiś powód. Może stwarzał jakieś zagrożenie dla staruszki, Małgosi i co najważniejsze, dla samego siebie! Jakaś choroba psychiczna, nadmierna pobudliwość? Dlatego trzymanie go w klatce było dla dobra staruszki, Małgosi i co należy podkreślić, dla dobra samego Jasia.

Skoro staruszka dawała mu same najlepsze rzeczy, dlaczego mówimy, że chciała go utuczyć i zjeść? Ona po prostu dbała o niego. Nie chciała, żeby mu czegoś brakowało. A palec? Sprawdzała, czy nie schudł, bo martwiła się o niego.

Ktoś zapyta dlaczego Małgosia w takim razie dostawała tylko skorupki po rakach? To też wynikało z troski. Przecież wiadomo, że każda kobieta dba o linię. Staruszka chciała, żeby Małgosia wyrosła na piękną kobietę i nie pozwoliła jej się obżerać już od najmłodszych lat.

Z jaką troską i poświęceniem staruszka pokazywała Małgosi jak wykonywać każdą czynność. Gdy pewnego dnia chciała upiec chleb poprosiła dziewczynkę, żeby zobaczyła czy jest już dostatecznie rozgrzany piec. Wtedy Małgosia ubzdurała sobie że kobieta, ta schorowana kobieta, która przyjęła ich pod swój dach, chce ją upiec w piecu. Małgosia powiedziała, że nie wie jak ma to sprawdzić. I wtedy staruszka ze wspomnianym już poświęceniem pokazała jej jak należy sprawdzić czy piec jest już dostatecznie nagrzany. A na pewno, jako starszej osobie nie poszło jej to łatwo. Ale czego nie robi się dla kochanego dziecka. A to kochane dziecko wepchnęło ją do pieca i zamknęło drzwiczki!

Mamy tu do czynienia z perfidnym morderstwem, bo za takie należy uważać spalenie żywcem starszej osoby. Potem Małgosia wypuszcza brata i… trzymając się za ręce tańczą radonie i cieszą się! Co kryje się w mózgach takich młodych osób i co z nich wyrośnie? Strach pomyśleć!

Ostatnią czynnością jest przeszukanie domu i zrabowanie kosztowności, które nieszczęsna staruszka odkładała pewno przez całe życie.

Gdy dzieci ze zrabowanymi kosztownościami docierają w końcu do domu ojca, okazuje się, że macocha już nie żyje (w tym jednym przypadku autorzy „oddali sprawiedliwość” i uśmiercili złego rodzica). A cała bajka kończy się stwierdzeniem „i odtąd żyli razem w radości”. Razem w radości młodociani przestępcy (mordercy i złodzieje) i wyrodny ojciec.

A staruszka straciła życie, reputację, nie wspominając już o kosztownościach, za swoją miłość do dzieci.

Nasz czwarty tomik "Pory Roku W Polskim Haiku"

Wydawnictwo Kontekst

Wydanie pierwsze

Rok wydania 2015

Oprawa miękka

Objętość 106 stron

Format 120 x 200 mm

Kategoria poezja

25 Autorów

"Kandydatki na żonę" w wykonaniu Młodzieżowej Grupy Teatralnej z Giedlarowa

 22 marca 2015 r. Grupa młodzieżowa Teatralna z Giedlarowej przedstawiła inscenizację teatralną „Oj, co to się porobiło” wg tekstu Andrzeja Dembończyka „KANDYDATKI NA ŻONĘ”. Widowisko miało miejsce w sali widowiskowej Gminnego Ośrodka Kultury. Reżyserem widowiska jest Małgorzata Kula . Scenografia – Krzysztof Pęcak. Tomasz Kwieciński - światła, nagłośnienie. Dziękujemy Pani Danucie Danak i Helenie Kosior za przygotowanie kostiumów.

Wystąpili:
Wiktor –Konrad Sarzyński
Zenon – Michał Rup
Zofia – Agata Mach
Róża – Monika Krasoń
Anna – Karolina Kosior
Barbara – Kinga Kula
Celina – Magda Śliwa
Zyta – Ewa Burek
Wojciech – Bartek Klocek
Jakub – Mateusz Wylaź

Kameralny Teatr Małych Form "KaTeMaFor" i ich wersja "Kandydatek na żonę"

To jeszcze zdjęcia z "Kandydatek..." Grupa The M.A.S.K. z Bielska Podlaskiego

zdjęcia

Trochę skrócona wersja "Kandydatek na żonę" 

wystawiona przez Gimnazjum nr 2 we Wschowie.

I po spektaklu. Dni Teatru 2015 Tarnobrzeg. 

Grupa "Szesnasta 37"

Zdjęcia

"Kandydatki na żonę" w Zespole Szkół Gastronomiczn0 - Hotelarskich w Gdańsku

Info

 i

Zdjęcia

Fragmenty spektaklu "Żubry". 

Teatr "U Mazura". 

Miejsce - Kwileckie Centrum Kultury i Edukacji

XII Spotkania Teatralne Zwierciadła 2015 - Lublin
Grupa Kawusia z moim scenariuszem "Szarlotka z herbatą" - trzecie miejsce - ocena jury

i pierwsze miejsce - ocena publiczności.
Recenzja str. 6, 11, 12 --> http://issuu.com/zamoyxpress/docs/zwierciadla_2015_1

W Praszce (opolskie) szukali aktorki do zagrania w "Kandydatkach..."

 

M-GOKiS Praszka

23 lutego o 13:21 ·

o g ł o s z e n i e.
Twój Teatr. Teatr Dorosłych z Praszki poszukuje aktorki - amatorki - pani co najmniej pełnoletniej, o wyglądzie przeciętnym lub pięknym - najważniejsze: chętnej do dołączenia do przygotowań do realizacji przedstawienia: "Kandydatki na żonę". Wśród wymagań: zgoda rodziny, możliwość stawiania się na poniedziałkowe próby, godz. 18.-20., poczucie humoru i wewnętrznej radości. Osoby zainteresowane prosimy o kontakt: tel. 34 359 11 04, e mail: biuro@mgokis.praszka.pl, lub bezpośrednio na próbę w poniedziałek o godz. 18.